زمستان

چشمام رو که می بندم انگار هزارتا اردک وحشی توی سرم کوچ می کنن. حال بچه ای رو دارم که ساعتها توی برف و سرمای بیرون بازی کرده باشه و حالا که برگشته خونه ناخودآگاه کنار بخاری چرتش گرفته. یه چیزی توی مغزش به سفیدی برف می درخشه. درست مثل وقتی که داری آروم آروم گرم میشی ولی هنوز سرما توی همه ی وجودته. شاید مثل آب شدن برف توی گرمای بی جون زمستون.