خیال

فایده روزهای رفته و چند تارموی سفید شده این بود که دانستم لاجرم هر کسی که شعر می نویسد ، خود از شعر بویی نبرده است و هرکس که لاف مهر می زند، لاجرم در بند مهرورزی نیست.