به نام آدم

داشتم میرفتم. پسری که تو کلاسمه خیلی آروم و مهربون عرض ارادت کرد. حوصله نداشتم. سری تکون دادم و تشکر کردم. سادگی رفتارش بوی آدمیزاد میداد. وقتی دستش رو به علامت خداحافظ بلند کرد، دستم رو به علامت پاسخ بلند کردم.